[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: دوره 24، شماره 3 - ( خرداد 1401 ) ::
جلد 24 شماره 3 صفحات 1175-1166 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه عملکرد عضلات شانه، تنه و گردن با اختلالات مفصل گلنوهومرال در نظامیان با و بدون سندرم متقاطع فوقانی
محمد غفوری*، حسن دانشمندی، علی یار فلاح
گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران ، Mohammadghafouri1375@yahoo.com
چکیده:   (228 مشاهده)

زمینه و هدف: یکی از مهمترین گروه‌­هایی که در معرض سندرم متقاطع فوقانی قرار می­‌گیریند نظامیان هستند. نظامیان به واسطه فعالیت‌های بدنی که دارند اغلب دچار سندرم متقاطع فوقانی می‌شوند. در همین راستا هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی مقایسه‌‌‌ای عملکرد عضلات شانه، گردن و تنه با اختلالات مفصل گلنوهومرال در نظامیان با و بدون سندرم متقاطع فوقانی است.
روشها: اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ از ﻧﻈﺮ زﻣﺎن مقطعی، از ﻟﺤﺎظ ﻣﻮﺿﻮعی ﻳﻚ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻛﺎرﺑﺮدی و از ﻟﺤﺎظ روش ﻳﺎ اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﻳﻚ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻋﻠﻲ-ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ‌ای میﺑﺎﺷﺪ. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎری ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ، ﺷﺎﻣﻞ ١٢٠ اﻓﺴﺮ ﻣﺮد 45-30 ﺳﺎﻟﻪ اﺳﺘﺎن ﻛﺮﻣﺎﻧﺸﺎه ﺑﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ٧ ﺳﺎل ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻛﺎر ﺑﻮد. ﺑﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺷﺮاﻳﻂ ورود و ﺧﺮوج آزﻣﻮدنی­ﻫﺎ ﺗﻌﺪاد ٧٠ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ­ﺻﻮرت ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ و دردﺳﺘﺮس در دو ﮔﺮوه ٣٥ ﻧﻔﺮه اﻓﺴﺮان ﺑﺎ و ﺑﺪون ﺳﻨﺪرم ﻣﺘﻘﺎﻃﻊ ﻓﻮﻗﺎنی اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ و ﭘﺲ از ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ و آﺷﻨﺎیی ﺑﺎ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ و ﻣﺎﻫﻴﺖ ﭘﮋوﻫﺶ و ﺗﻜﻤﻴﻞ ﻓﺮم رﺿﺎﻳﺖ ﻧﺎﻣﻪ، اﻃﻼﻋﺎت ﻻزم ﮔﺮدآوری ﮔﺮدﻳﺪ. از ابزارهای دوربین عکاسی، خط­کش منعطف و داینامومتر به ترتیب برای اندازه‌‌‌‌‌‌گیری سر به جلو، شانه گرد، کایفوزیس و عملکرد ایزومتریک برخی از عضلات شانه، گردن و تنه استفاده شد. ﺗﺠﺰﻳﻪ و ﺗﺤﻠﻴﻞ آﻣﺎری داده­ﻫﺎی ﺧﺎم به‌دست‌آﻣﺪه از اﻧﺪازه­ﮔﻴﺮی‌ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﺮم­‌اﻓﺰار SPSS ﻧﺴﺨﻪ ٢٣ اﺳﺖ ﻛﻪ در دو ﺑﺨﺶ توصیفی و اﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻲ اراﺋﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.
یافته‌ها: افراد با سندرم متقاطع فوقانی با میانگین (سن = 3/57±34/85 سال، قد = 0/04±178 سانتی­متر، وزن = 11/82±76/77 کیلوگرم) و افراد بدون سندرم با میانگین (سن = 2/93±34/02 سال، قد = 0/05±179 سانتی­متر، وزن = 11/01±91/79 کیلوگرم) بودند که تحلیل آماری نشان داد که در سطح معناداری 0/05 درصد تفاوت معناداری بین ویژگی‌های دموگرافیک وجود ندارد. نتایج نشان می‌دهد که بین عملکرد عضلات شانه، گردن و تنه با اختلالات مفصل گلنوهومرال در نظامیان با و بدون سندرم متقاطع فوقانی اختلاف معناداری وجود دارد (0/05>P).
نتیجه‌گیری: با توجه‌ به‌ نتایج‌ این‌ پژوهش‌ می‌توان مشاهده کرد که‌ الگوهای‌ وضعیت‌ ثابت‌ و تکراری‌ در گروه با سندرم به‌ دلیل‌ نوع و میزان فعالیتشان با رایانه‌ و ایجاد پاسچر ثابت‌ بر نمره قدرت عضلانی‌ و دامنه‌‌های حرکتی‌ شانه‌ اثرگذار بوده، که‌ این‌ مسئله‌ در گروه بدون سندرم به‌ دلیل‌ نوع فعالیت‌ شغلی‌ آن­‌ها کمتر دیده شده که‌ می‌تواند نشان­‌دهنده‌ تاثیر الگوی‌ صحیح‌ وضعیتی‌ در حین‌ فعالیت‌ بر بروز اختلال حرکتی‌ بازو باشد.

واژه‌های کلیدی: عدم تعادل عضلانی، اختلالات مفصلی، سندرم متقاطع فوقانی، افسران ارتش.
متن کامل [PDF 840 kb]   (65 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: طب نظامی
دریافت: 1400/10/15 | پذیرش: 1401/3/21 | انتشار: 1401/3/19
ارسال پیام به نویسنده مسئول



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghafouri M, Daneshmandi H, Fallah A Y. Comparison of Shoulder, Trunk and Neck Muscle Function with Glenohumeral Joint Disorders in Army Officers with and without Upper Cross Syndrome. J Mil Med. 2022; 24 (3) :1166-1175
URL: http://militarymedj.ir/article-1-3258-fa.html

غفوری محمد، دانشمندی حسن، فلاح علی یار. مقایسه عملکرد عضلات شانه، تنه و گردن با اختلالات مفصل گلنوهومرال در نظامیان با و بدون سندرم متقاطع فوقانی. مجله طب نظامی. 1401; 24 (3) :1175-1166

URL: http://militarymedj.ir/article-1-3258-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 24، شماره 3 - ( خرداد 1401 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله طب‌نظامی Journal Mil Med
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 4419