[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1386 ) ::
جلد 9 شماره 2 صفحات 81-88 برگشت به فهرست نسخه ها
توصیف مقایسه‌ای تاثیر سلنیوم و ویتامین ‏E‏ بر زیر جمعیت‌های لنفوسیتی ‏آسیب دیده از مایکوتوکسین ‏T-2‎
مجید ریاضی پور*، ناصر خسروشاهی، محمد دهقان، جعفر سلیمیان، محمدعلی عارف پور، محمدعلی افشاری، رضا کچویی
، mriazipour@yahoo.com
چکیده:   (29227 مشاهده)

هدف. مسمومیت با مایکوتوکسین ‏T-2‎‏ باعث تغییر نسبت طبیعی برخی از لنفوسیت‌های خون محیطی موش ‏می‌شود و مواد آنتی اکسیدان می‌توانند روند این تغییرات را تحت تاثیر قرار دهند. هدف این مطالعه مقایسه تاثیر دو ‏آنتی اکسیدان معروف، سلنیوم و ویتامین ‏E، بر روند اختلالات زیر جمعیتی ایجاد شده در لنفوسیت‌ها به دنبال ‏مسمومیت با سم ‏T-2‎‏ بوده است. ‏

مواد و روش کار. تک دوز سم ‏T-2‎‏ به مقدار 2 میکروگرم بر کیلوگرم به یک گروه‏‎ ‎‏5 تایی‏‎ ‎موش تزریق و در ‏زمان‌های مختلف پس از تزریق با استفاده از روش فلوسایتومتری لنفوسیت‌های خون محیطی آنها شمارش شد. سپس ‏سم ‏T-2‎‏ ، سولفیت سلنیوم یا ویتامین ‏E‏ در دو حالت همزمان و غیرهمزمان (به فاصله 24 ساعت از سم) به چهارگروه ‏جداگانه موش تزریق و پس از 24 ساعت تغییر نسبت برخی از زیر جمعیت‌های لنفوسیتی‎ ‎در نمونه‌های خون محیطی ‏مورد بررسی قرار گرفت. ‏

نتایج. توزیع طبیعی زیر جمعیت‌های لنفوسیتی مورد مطالعه همگی تحت تاثیر سم ‏T-2‎‏ قرار گرفت بطوری که پس ‏از دریافت تک دوز تحت کشنده این سم، زیر جمعیت‌های C‏D19+ ‎‏ و ‏CD8+‎‏ کاهش، و زیرجمعیت ‏CD4+‎‏ افزایش ‏یافت. دریافت سلنیوم در هر دو حالت همزمان با دریافت سم ‏T-2‎، و یا 24 ساعت زودتر از آن، از کاهش زیرجمعیت ‏CD19+‎‏ جلوگیری نمود اما ویتامین ‏E‏ در هیچ یک از این دو حالت بر روند کاهش این زیر جمعیت تاثیرگذار نبود. ‏سلنیوم وقتی همزمان با سم تزریق شد از افزایش زیر جمعیتCD4+ ‎‏ بطور کامل جلوگیری نمود اما ویتامین ‏E‏ در این ‏حالت کارائی نداشت. وقتی این دو آنتی اکسیدان 24 ساعت قبل از توکسین دریافت شدند هیچکدام روند افزایش این ‏زیر جمعیت را تحت تاثیر قرار ندادند. دریافت سلنیوم و ویتامین ‏E‏ در هر دو حالت، هنگام مسمومیت و قبل از آن، از ‏کاهش زیرجمعیت ‏CD8+‎‏ جلوگیری کرد اگرچه سلنیوم در حالت غیر همزمان در مهار این عارضه کارائی کمتری ‏داشت. ‏

نتیجه‌گیری. کارایی سلنیوم و ویتامین ‏E‏ در رفع عوارض جمعیتی لنفوسیت‌ها برحسب زمان استفاده و نیز نوع ‏زیرجمعیت آسیب دیده متفاوت است و به نظر می‌رسد تزریق سلنیوم بلافاصله پس از مسمومیت با سم ‏T-2‎‏ نسبت به ‏دریافت آن قبل از مسمومیت نتایج بهتری فراهم می‌کند اما سودمندی ویتامین ‏E‏ وقتی بیشتر است که قبل از ‏مسمومیت دریافت شود.‏

واژه‌های کلیدی: سلنیوم، ویتامین ‏E، سم ‏T-2‎، لنفوسیت، مایکوتوکسین
متن کامل [PDF 151 kb]   (4054 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: طب نظامی
دریافت: 1386/12/6 | انتشار: 1386/4/24
ارسال پیام به نویسنده مسئول


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Riazipour M., Khosroshahi N., Dehghan M., Salimian J., Arefpour M. A., Afshari M. A. et al . Comparative Description of Selenium and Vitamin E Effects on T-2 toxin ‎Disturbed Lymphocyte sub-populations. J Mil Med. 2007; 9 (2) :81-88
URL: http://militarymedj.ir/article-1-488-fa.html

ریاضی پور مجید، خسروشاهی ناصر، دهقان محمد، سلیمیان جعفر، عارف پور محمدعلی، افشاری محمدعلی و همکاران.. توصیف مقایسه‌ای تاثیر سلنیوم و ویتامین ‏E‏ بر زیر جمعیت‌های لنفوسیتی ‏آسیب دیده از مایکوتوکسین ‏T-2‎. مجله طب نظامی. 1386; 9 (2) :81-88

URL: http://militarymedj.ir/article-1-488-fa.html



دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1386 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله طب‌نظامی Journal Mil Med
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 4218