[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: دوره 6، شماره 3 - ( پاییز 83 1383 ) ::
جلد 6 شماره 3 صفحات 167-175 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر ابیدوکسایم در مهار یا بازگرداندن تغییرات ناشی از پاراکسون بر تکانه های عضلانی از تحریک الکتریکی عصب عضله دوسر گردن جوجه
ناصر خدایی ، غلامرضا پورحیدری، علیرضا شهریاری، منیژه رمضانی، علی نوروززاده، علی خوش‌باطن
چکیده:   (19431 مشاهده)

اهداف. عوامل اعصاب دسته‌ای از ترکیبات ارگانوفسفره می‌باشند که به‌دلیل خواص فیزیکوشیمیایی و سمیت‌شان برای استفاده نظامی طراحی شده‌اند. علاوه برمسمومیت‌های جنگی و تروریستی ناشی از عوامل اعصاب، آلودگی حاصل از ترکیبات ارگانوفسفره یک مشکل جدی بهداشتی می‌باشد، به‌طوری‌ که سالیانه بیش از 3 میلیون مسمومیت و 200 هزار مرگ در جهان گزارش می‌شود. علایم نیکوتینی ناشی از اثر افزایشی تحریکی ترکیبات ارگانوفسفات‌ها و کاربامات‌ها در عضلات مخطط، به شکل فاسیکولاسیون و بلوک انتقال تحریک عصبی در محل اتصال عصب ـ عضله می‌باشد که در نهایت می‌تواند به فلج عضلات، به‌خصوص فلج عضلات تنفسی و مرگ منجر شود. تنها داروی شناخته شده موجود برای این علایم و در واقع برای جلوگیری از فلج عضلات مخطط (به‌خصوص تنفسی)، استفاده از احیاکننده‌های کولین‌استرازی می‌باشد. لذا، بررسی و مطالعه اثرات آنتی‌کولین‌استرازهای ارگانوفسفره بر عملکرد عضلات مخطط و نیز اثرات آنتی‌دوتی اکسایم‌ها در برگرداندن این اثرات ضروری به‌نظر می‌رسد تا در کنار مطالعات آنزیماتیک بتواند اطلاعات بیشتری را در اختیار قرار دهد.

روش ها. در مطالعه حاضر، اثر غلظت‌های مختلف پاراکسون بر روی عملکرد عضله مخطط و همچنین مهار یا برگرداندن این اثرات به‌وسیله ابیدوکسایم بررسی شد. به این منظور با استفاده از تحریک الکتریکی با فرکانس 1/0 هرتز و مدت زمان 2/0 میلی‌ثانیه و با ولتاژی بالاتر از ولتاژ مورد نیاز برای حداکثر پاسخ، تکانه‌های عضلانی منفرد در عضله دو سرگردن جوجه ایجاد گردید و به صورت ایزوتونیک به‌وسیله دستگاه فیزیوگراف (نارکو) و نرم‌افزار طراحی شده ثبت گردید.

یافته ها. نتایج نشان می‌دهد که ابیدوکسایم تنها در غلظت‌ 300 میکرومول (در هر سه شکل تجویز شده) تقریباً به‌طور کامل موجب مهار یا باز گرداندن اثر پاراکسون می‌شود. در حالی‌ که در غلظت‌های 10، 30 و 100 میکرومول تنها حدود 30 تا 80 درصد از این اثرات را مهار یا برمی‌گرداند.

نتیجه گیری. در مجموع آزمایشات نشان می‌دهدکه مطالعه اثرات ارگانوفسفره‌ها و آنتی‌دوت‌های آنها (اکسایم‌ها) با استفاده از روش به‌کار گرفته شده به خوبی قابل انجام است و ابیدوکسایم صرف نظر از زمان تجویز آن توانایی نسبتاً قابل توجهی در بازگرداندن یا مهار اثرات پاراکسون از خود بروز داد. البته انجام آزمایشات مقایسه‌ای بین اکسایم‌های مختلف توانایی آنتی‌دوتی آنها را بهتر نشان خواهد. 

واژه‌های کلیدی: پاراکسون، ابیدوکسایم، عضله مخطط
متن کامل [PDF 166 kb]   (2015 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: طب نظامی
دریافت: ۱۳۸۵/۱۱/۲۳


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khodaei N., Poorheidari G., Shahriary A., Ramezani M., Noroozzadeh A., Khoshbaten A.. The Effect of Obidoxime on Reversal or Prevention of Paraoxon-Induced Changes in the Function of Chick Biventer Cervices Nerve-Muscle Preparation. J Mil Med. 2004; 6 (3) :167-175
URL: http://militarymedj.ir/article-1-123-fa.html

خدایی ناصر، پورحیدری غلامرضا، شهریاری علیرضا، رمضانی منیژه، نوروززاده علی، خوش‌باطن علی. اثر ابیدوکسایم در مهار یا بازگرداندن تغییرات ناشی از پاراکسون بر تکانه های عضلانی از تحریک الکتریکی عصب عضله دوسر گردن جوجه. مجله طب نظامی. 1383; 6 (3) :167-175

URL: http://militarymedj.ir/article-1-123-fa.html



دوره 6، شماره 3 - ( پاییز 83 1383 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله طب‌نظامی Journal Mil Med
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 3638